Oba obszary polarne mają zimny klimat i są niedostępne. Pod wieloma względami tereny te są jednak zdecydowanie odmienne. Arktyka obejmuje głównie śródlądowe morze, natomiast Antarktyda to kontynent o powierzchni przeszło 13 milionów kilometrów kwadratowych. Jest to w dodatku najwyższy kontynent - jego średnia wysokość wynosi około 1800 metrów. Prawie cały ląd Antarktydy jest pokryty kilkukilometrową warstwą lodu. Od lodowej pokrywy wolne jest jedynie około 2% powierzchni kontynentu.

W niektórych miejscach w głębi lądu średnia temperatura roczna wynosi -57°C. Zanotowano tam kiedyś światowy rekord zimna: temperaturę -88°C. Obszary przybrzeżne są wprawdzie mniej mroźne, natomiast często nawiedzają je bardzo gwałtowne burze śnieżne, podczas których prędkość wiatru dochodzi do 320 kilometrów na godzinę. Antarktyczna pokrywa lodowa rozciąga się w wielu miejscach daleko w głąb morza i tworzy częściowo pływające lodowce szelfowe. Mroźna Antarktyda to kontynent najmniej sprzyjający rozwojowi życia.